Yeşil Kaman

Abidin Çağlar

2011-07-27T14:21:00.000-07:00

Bursa Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi mezunu olan Abidin Çağlar, Bursa Keleş İmam-Hatip Liseinden naklen Kaman İmam-Hatip Lisesi Müdürlüğüne atanarak 13/11/1989 tarihinde ilçemizdeki görevine başlamıştı. Geçenlerde Kaman ziyaretimde Toki bölgesini gezerken Abidin hocamın Kaman Anadolu Öğretmen Lisesine Müdür olarak atandığını duydum ve kendilerini ziyaretim esnasında beraberliğimizi yukarıda gördüğünüz fotoğraf karesine taşıdık. Abidin hocam, 01.03.1962 doğumlu olup, Çorum İli Bayat ilçesinin Saray köyündendir.

Bulguru Kaynatırlar

2011-07-26T07:07:00.000-07:00

Merhabalar aylardan Temmuz, malum kış hazırlıklarından sofralarımızın vazgeçilmezi bulgur pilavı ve bulgurun yan ürünlerinden köfte ve besmeç için kullanılan düğülü yapabilmek için buğdayı kaynatmak ve onu kabuğundan ayırtetmek gerekiyor. Kırşehir ili Kaman ilçesi Sarıuşağı Mahallesi Şehit Üsteğmen Keramettin Gök caddesi üzerinde bulgur kaynatan rahmetli Sülük amcanın kızı ve aile efradını görmektesiniz.

Anamın Günlüğü

2011-07-25T14:41:00.000-07:00

Mümtaz Boyacıoğlu'nu Çalışa Odasında Görmektesiniz.

Çocukluğumda Anamın her davranışı benim için doğaldı. Aylar, yıllar geçtikçe bu kadar enerjiyi nereden aldığını merak etmeye başladım. Daha sonra şimdiki analarla karşılaştırdım. Şimdiki analar çok şanslılar. Anam akşam ne zaman yatar, sabah ne zaman kalkar görmezdim. Benim tek gördüğüm anam her zaman ayakta, her zaman çalışır. Çalışırdı ama ne çalışmak. Yorulmak bilmez, dur otur bilmezdi.

Anamın bir gününü beraber yaşayalım;

Saatin olmadığı 1950li yıllar. Saat elbette daha önceleri de vardı ama bizim evde bir tek babamda vardı. Ona da her zaman, saat sorulamazdı. Neyse horozların ötmesinden önce veya öterlerken anam ayaktaydı. Çünkü daha o zamanda küçük kardeşimin karnı doymalıydı. Erinmeden, üşenmeden ve de sokranmadan kalkan anam ineği ve koyunları sağdıktan sonra süt tenceresini ocağı yakarak üzerine koyar, yoğurt olacak süt piştikten sonra bu kez de ateşin üzerine kafasında planladığı pişireceği yemeğin hazırlığını yapardı. Ortalık aydınlanmış, güneş doğmaya yaklaşırken koyun çobanının hay heylerini duyan kadınlarla birlikte koyunları çobanın bulunduğu yere getirirdi. Elleri koynunda komşu kadınlarla ayaküstü bir iki laf ederek ayrılırlardı. (O mezarlığın kenarında konuşarak akşamı eden kadınlardan değildi anam.) koşarak eve gelen anam ya kuzuların ağılına, ya da kardeşimin ağıtına yetişirdi. Bu ara babam da kalkmış tarlaya gitmek için eşeğini ve tırpanını hazırlamaktaydı. Çiftçimizde babamın emirlerine koştururdu.

Günün menüsünde ne varsa anam iki dürümü babama ve çiftçimize uzatır. Onlar dürümlerini yolda yiyerek tarlaya gidedursun biz yine anama dönelim. Sütün, yemeğin pişmesi, çocuğun ağlaması arasında inekler de sığıra sürülürdü, ayaküstü bir iki konuşma fırsatıyla. En son bana verdiği yoğurt yüzünden üzeri toz şekerli dürümle kuzuları da benim önüme katarak kurban kadayla “uzaklara gitme, tarlamıza gel” diye de tembih ederdi.

Anamın işi daha bitmedi. Ev toparlanır, avlu süpürülür. Güneş bir mızrak boyu çıkmıştır. Tarlaya gidiş hazırlığı yapılır. Önce çocuk sırta bir bohça ile bağlanır, bel kısmına bir bohça ile ekmek sarılır. Kafa üzerine dengeli konan içinde yiyecek bulunan bir bohçada yerleştirilir. Eller boş mu gidecek? Hayır, eller içinde bir helke ile yoğurt diğer helkede de kabak gülü yemeği alınarak yola düşer. Bu vaziyette tarlaya giden anamın bir türkü tutturduğunu düşünemeyiz. Kuşluk vakti tarlaya varan anam kabak gülü yemeğini hazırlar, babamı ve çiftçimizi kuşluk yemeğine çağırır.

Babam sofranın başına otururken ayağındaki çorap ve dolaktaki1 bıtırakları(2) temizler, biraz da küfürler savururdu. Çal kaşık yenen yemeğin ardından babam işine başlamadan önce, akşamdan doldurulup yığına(3) saklanan testiyi kafasına dikerek soğuk suyu içip şöyle ağzını kolu ile silerek tırpanla ekini biçmeye başlardı. Çiftçimiz de arkasından hafif bir türkü ile devam ederken anam, anadudu(4) eline alıp biçilen ekin destelerini yığın yapar, yığın sonrası da biçilen yerlere dökülen ekin başaklarını tırmıkla toplamaya başlardı. Kuşlukta alınan enerjinin etkisiyle öğle ikindi arasına kadar çalışanların öğle yemeğini hazırlamaya başlardı.

Bu zamana kadar testideki su ılımıştır. Anam testiyi bana verir pınardan taze doldurup çabuk gelmemi tembihler. Taze su ile anam evden getirdiği yoğurdu koyu bir ayran yapar, hep birlikte ayranın başına oturur yufka ekmekle yaptığımız sokumları(5) ayrana daldırır üzerimize dökerek ağzımıza atarken yeşil soğanı da ikinci bir katık olarak yerdik. Babam bazen memnun olur bazen de ayrana bir kusur bulurdu. “Avrat,(6) ayranın pek kesekli(7) olmamış” gibi. Yemek sonrası babam yığının dibine biraz uzanır, horlayarak bir kelete(8) kaçırırdı.

Anam çocukla ve bulaşıkla uğraştıktan sonra yine tırmık işine koşar. Babamla çiftçimiz ekini biçedursun, güneş biraz daha aşağı tarafa yaklaşınca, yani ikindi biraz geçince, anam eve dönüş hazırlığı yapar, yine çocuk sırta bağlanır, boşalmış azık kapları artık hafiflerdi ama bu kez de yorgun bitkin evin yolunu tutardı.

Yarım kalan ev işlerini toparlarken hiç vaktini şaşırmayan boğazların derdinden bu kez de akşam yemeği yapmaya koştururdu. Şimdiki gibi menü bin bir çeşit değil. Sıra geldi bulgur pilavına. Ocak üzerindeki isli tencerede pilav pişe dursun kuzuları ağıla kapatır, biraz sonra meleşerek gelen koyunları diğer ağıla kapatıp ben koyunları tutarken anam sütlerini sağardı. Sağma işi bittikten sonra kuzuları koyunların yanına bırakırdık. Koşarak ve meleşerek gelen kuzular her bulduğu koyunu emmeye çalışırdı fakat koyunlar kendi yavrusunun dışında diğer kuzuları emzirmezlerdi. Nihayet kendi kuzularını bulduktan sonra anamdan artırdıkları sütlerini yavrularına sunarlarken, iki ayağının üzerine çömelerek ve kuyruğunu oynatarak kalan sütü emmeye çalışan yavrusuna analık şefkatini koklayarak ve mırıltılı bir sesle kuyruğunu yalayarak gösterirlerdi.

İnek, koyun sağılması, tavukların, kuzuların kapanma sonrası pilav yemeye sıra gelmişti; yufka ekmek ve ağaç kaşıklarla. Babam halı yastık ve halı minderli köşesine çekilip biraz sonra çayını ister. Anam ya çocuğun başında, ya da bulaşığın başındadır. Çoğu kez duymaz çay isteğini. Biraz gecikince bağırtı hızlanır, kızmaya başlar. Anam, “ne var, ne bağırıp duruyon, boş mu duruyom, öldün mü? Diye sokranır, ama babama duyurmazdı. Babam çayını içtikten sonra birkaç kelete kaçırırken, anam bulaşıkları yıkayıp, yatakları yapıp, çocuğu emzirirken bir kolunun üzerinde uyur kalırdı. Sabaha dek daha kaç kez yatar kalkar bilmezdim.

İşte anam.

İşte Anadolu kadını.

O yıllarda analar günü kutlamaları olmadığı için hiçbir hediye görmedi anam, yıllık alınan pırtıların dışında. “Toprak gibi hep kendinden veren, hiç karşılık beklemeyen, hiçbir hediye alamayan anam, toprağın bol olsun. Seni rahmetle anıyor ve çok özlüyorum.”

“TÜM ANALARIN ÖNÜNDE SAYGI İLE EĞİLİYORUM”

Mümtaz Boyacığlu - Araştırmacı Yazar

Emekli Öğretmen

1 – Dolak : Tırpanla ekin biçerken sol bacağa sarılan kalın kumaş parçası.

2 – Bıtırak : Dikenli ot tohumu

3 – Yığın : Biçilen ekinlerin bir yerde toplanması.

4 – Anadut : Biçilen ekinleri toplamaya yarayan üç parmaklı ve saplı alet.

5 – Sokum : Yufka ekmekle yiyecekleri almak için yapılan lokma çeşidi.

6 – Avrat : Hanım.

7 – Kesekli : Kesede süzülen yoğurdu su ile karıştırdıktan sonra kalan katı kısımları.

8 – Kelete : Kısa uyku

Eski Kaman

2011-07-21T03:25:00.000-07:00

Kaman Ortaokulunda görev yapmış emekli öğretmen MÜESSER ÖZ'e ait eski kaman fotoğraflarını görmektesiniz. Lütfen kaynak belirtmeden kopyalayıp kullanmayın!

Kaman Kamunbaylığı

2011-07-19T02:08:00.000-07:00

Eskiden illerde İLBAY (Vali), ilçelerde İLÇEBAY (Kaymakam), Nahiyelerde KAMUNBAY (Nahiye Müdürü) en büyük mülkü amirdi. 1937 yıllarında Kaman nahiyelik olduğu için Nahiye Müdürü tarafından yönetilirdi. Onun için levhada T.C. Kaman Kamunbaylığı ibaresi yeralmıştır.

Fotoğrafta yer alan şahısların isimleri doğru bir şekilde tespit edildikten sonra bilahire buraya ilave edilecektir. En sağdaki boş sandalyenin yanında oturan Kaman Belediye Başkanlığı görevinde bulunan rahmetli Halil Gönç'tür.

Kemal Gönç

2011-07-17T14:26:00.000-07:00

Kırşehir ili Kaman ilçesi Yelek kasabasından (Garip) Haydar oğlu Kemal Gönç 16 Mart 2011 tarihinde vefat etmiştir. Kendisine Allah'tan rahmetiyle muamele eylemesini, yakınlarına ve sevenlerine başsağlığı ve Yüce Allah'tan sabr-ı cemil dileriz. İzmi'de eczacı olarak iştigal etmekteydi. Biyografi bilgileri tamamlandığında buraya ilave edilecektir.

Metin Dalkılıç

2011-06-12T23:18:00.000-07:00

Fotoğraf karesinde görülen Metin Dalkılıç; İlköğretim Müdürlüğü görvinde de bulunmuş olan sınıf öğretmeni Süleymen Dalkılıç'ın oğludur.

İstiklal Kahvesi

2011-05-28T09:47:00.000-07:00

Sarıuşağı Mahallesinde İstiklal caddesi üzerinde Kızıközülü Cemal Dündar ve oğlu Erbulus'un çalıştırdığı meşhur İstiklal Kahvesinden bir görünüm. Kahvehanenin önünde oturanlar (ortadaki) Gürbüz Altun, sağ taraftaki Akpınar'lı Abdullah Akpınar.

Almanya Hatırası

2011-05-28T02:24:00.000-07:00

Aziz Altun ve Muzaffer Kunç

Aziz Altun ve Arkadaşları


Aziz Altun ve Arkadaşları

Aziz Altun'un Almanya'da işçi olarak çalışırken, arkadaşları ile birlikte oldukları zamana ait fotoğraf karelerini görmektesiniz.

Fıtık Ameliyatı

2011-05-27T04:31:00.000-07:00

Aziz Altun refakatçı oğlu Gürbüz ile birlikte görülmekte

Aziz Altun, 12 Mayıs 2011 perşembe günü Ankara-Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesinin II. Genel Cerrahi kliniğinde sağ kasığındaki fıtığından ameliyat olmak üzere saat 08:30'da ameliyata alındı. 15 dakika süren başarılı bir operasyonla fıtığından kurtulan Aziz Altun'a geçmiş olsun dileklerimizi iletirken; gerek operasyon esnasında, gerekse operasyon öncesi ve sonrasında Aziz Altun'a emeği geçen ve hizmet eden herkese de teşekkürü bir borç biliriz.

Kemal Talo

2011-05-18T06:02:00.000-07:00

Yakup Oğullarından Rahmetlik Sucu Kemal Talo ile Eşi Hüsne'yi izdivaçlarının anısına bu soluk fotoğraf karesinde görmektesiniz.

Şinasi Tapan

2011-05-18T05:54:00.000-07:00

Merhabalar sevgili Kaman Destanı Okuyucuları, işte size içinde birçok eski tanıdıklarınızın bulunduğu bir fotoğraf karesi daha. Şimdi ben burada isimlerini hatırladıklarımı yazacaktım ama, tekrar vazgeçtim. Sadece şu kadar söyleyim. Bu fotoğraf karesi Patalaçların Hacı Yunus'un oğlu Şinasi Tapan'ın nişan merasimine aittir. Kendisi en üst sıralarda tam orta yerde ve tek kravatlı olandır. Düğünlerimizin vazgeçilmezlerimizden olan Abdallarımız da çalgılarıyla görülmektedirler.

Geçimsiz İnsanda Hayır Yoktur!

2011-05-03T11:52:00.000-07:00

Müslüman kişi kendisi ile barışık olup, ailesi ve içinde yaşadığı toplumun bireyleri ile de iyi geçinir. Davranışları ve sözleri ile insanları kırmaz, kendisine karşı yapılan yanlış davranışlara karşı da anlayışlı olur.

Eşi, çocukları ve komşuları ile içinde bulunduğu toplumun bireyleriyle karşılıklı anlayış içinde iyi geçinen kimseler çevrelerinde sevilirler, saygı görürler.

Peygamberimiz (S.A.V.) şöyle buyurmuştur: "Müslüman kendisi ile iyi geçinen kişidir. Başkaları ile iyi geçinmeyen ve kendisi ile geçinilmeyen kişide hayır yoktur!." (Ahmet b. Hanbel, Müsned, n, 400)

Müslüman kişi sevgili Peygamberimizin bu uyarısını dikkate almalı, evinde eşi ve çocukları, köyünde, mahallesinde komşuları ile iyi ilişkiler içinde olmalı, söz ve davranışları ile çevresine örnek olmalıdır.

Erhan Atay

2011-04-19T06:33:00.000-07:00

11 yıldır Güney Kore'de yaşıyor Erhan Atay. ODTÜ Makine Mühendisliğini bitirdikten sonra, akademik kariyer için bu ülkeye gelmiş ve bir daha ayrılamamış. Koreli Nami ya da şimdiki adıyla Leyla Hanım'la hayatını birleştiren Erhan Bey'in, Sena ve Eren isminde iki çocuğu var. Kurucusu olduğu İstanbul Kültür Merkezi'nde arkadaşlarıyla birlikte gönüllü elçi gibi çalışıyor ve her yıl binlerce Koreliye Türkiye'nin güzelliklerini anlatıyor. İki ülke arasında, coğrafi mesafeye inat birçok ortak özellik ve benzerlikler var aslında. Bunların en bilineni 1950-53 arasında yaşanan Kore savaşı elbette. Türkiye, Güney Kore'nin Birleşmiş Milletler öncülüğünde komünist Kuzey işgalinden kurtarılması sürecine 5 bin askerle destek vermiş ve bu topraklarda binden fazla şehit bırakmıştı. Onlar hâlen Busan şehrindeki uluslararası şehitlikte, iki ülkenin ortak tarihinin gerçek şahitleri sıfatıyla yatıyor. Burası malum benzerlik elbette; ama bilinmeyenler de var.

İki ülkede de aile kavramı, toplumsal hayatın temel belirleyicisi. Büyüklere saygı ve hürmet, onların yanında küçüklerin sigara içmemesi, hatta ayak uzatarak oturmaması, yılda iki kez yaşanan ve aileleri buluşturan bayramlar, bu bayramlarda harçlık toplayan çocuklar, genç kızların aile onayı almadan evlenmemesi… İnsana, 'burası Anadolu diyarı mı?' dedirtecek özellikler bunlar. Ortak değerlerin, tarihten kaynaklanan işbirliğiyle birleşmesinin sonuçları zaten 2002 dünya kupasında, bütün dünyanın gözleri önünde yaşanmıştı. Türk Millî Takımı ile Kore Millî Takımı'nın üçüncülük maçında, iki ülke taraftarlarının rakip takımı bağırlarına basması, birbirlerinin bayraklarını dalgalandırmaları, unutulması mümkün olmayan enstantanelerdi. İşte, iki ülkeden birçok insanın belki ancak 2002'de fark edebildiği bu güzellikleri 1997'de keşfetmiş ve hayatının akışını bu yönde değiştirmiş bir isim, Kırşehirli Erhan Atay.

Türkiye'nin en iyi üniversitelerinden birini bitirmesine ve çok iyi iş imkânlarına sahip olmasına rağmen, hayatını Güney Kore'de sürdürmeyi tercih eden Erhan Atay, bundan hiç pişmanlık duymamış. "Benim yapacaklarımı gerçekleştirebilecek Türkiye'de binlerce Erhan var, bir tanesi de burada olsun ne fark eder. ODTÜ Makine Mühendisliği'nden her yıl 300 kişi mezun oluyor, onlar ülkeme yeter." diyecek kadar rahat. Kore'de kalarak Türkiye'ye en büyük hizmeti yaptığının da farkında aslında. Türkiye'de kalsaydı, buradaki kadar ülkesine faydalı olamayacağını iyi biliyor ve kendisine Kore şehitlerini referans alıyor. Öyle ya, onlar da köylerinde kalsalardı, ülkemizdeki binlerce Ahmet'ten Mehmet'ten biri olarak ölecek ve yakınları dışında belki kimse tarafından hatırlanmayacaklardı. Oysa şimdi o Mehmetler, iki ülkenin dostane geleceğinin en büyük güvencesini oluşturuyor. Şimdinin Erhanlarına da güç veriyor…

NOT: Erhan Atay, Kırşehir İli Kaman İlçesine bağlı Yelek kasabasından Terzi Necdet Necati Atay'ın oğludur.

Milli Eğitim Müdürlüğü

2011-02-22T13:05:00.000-08:00

1989 Yılı Kaman İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü Personelinden bir hatıra fotoğrafı görmektesiniz.

Kaman İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü Personelinin Yer Aldığı Bir Fotoğraf Karesinizi Görmektesiniz.

Kaman İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü Personelini Bir Fotoğraf Karesinde Görmektesiniz.

Abdurrahman ve İsmet Karagöz

2011-02-22T05:42:00.000-08:00

Fotoğraf karesinde yer alan kişiler Kırşehir ili Kaman ilçesinden Berber Arap Karagöz'ün çocuklarından kravatlı olan sıhhiye İsmet Karagöz, diğeri ise rahmetli terzi Abdurrahman Karagöz'dür.

Fotoğraf mahalli Abdurrahman Karagözün çalıştığı bir terzi dükkanıdır. Çok usta ve acımasız bir hırsız olan zaman, bakın neleri aramızdan alıp götürmüştür. İyi ki bu fotoğraflar var da, geriye dönülmesi mümkün olmayan zaman aralığına bizleri götürüyorlar da, bir nebze olsun bizlerde eskileri böylece yad edebiliyoruz.

Kaman Şubat Ayı

2011-02-04T13:09:00.000-08:00

Ziya Önal

2011-01-27T00:54:00.000-08:00

Mamalıların Kasap Ziya ve Eşi Menduha

Kasap Ziya Önal, Allah'ın rahmetine kavuşmuştur. Allah'tan Ziya Önal'a rahmetiyle muamele eylemesini, sağ olan eşi Menduha Önal'a da sabır, sağlık ve başsağlığı dileriz.

Altun Karagöz ve Gönç Ailesi

2011-01-05T23:19:00.000-08:00


Sol Arka : Gülsüm Altun, Melahat Karagöz, Akıl Altun, Aziz Altun Zülbiye Altun, Sol Ön Taraf: Makbule Gönç, Nazmiye Altun, Fadime Altun, Hasan Altun, Nazife Karagöz, Maviş Altun. Ön Taraftaki Yan yana Duran İki Çocuk : Dursun Altun ve Sevim Karagöz. Yer: Köseoğlu İbrahim Altun'un Sarıuşağı Mahallesindeki Evinin Avlusu. KAYNAK: Mahir Karagöz

Kargın Yenice

2010-11-29T14:27:00.000-08:00

Karkın Yenice Kasabası M. Akif Ersoy İlköğretim Okulu Binasından Görünüm

Göndereceğiniz kitaplar, çocukların geleceğine ışık tutacak!

Bizler Kırşehir Kaman Kargın Yenice Mehmet Akif Ersoy İlköğretim Okulu'nda öğretmenlik vazifesini yürütmekteyiz. Mesleğimizin bize yüklediği sorumluluk bilinciyle öğrencilerimizin daha bilinçli bireyler olabilmeleri için onların daha fazla kitap okumasına gayret gösteriyoruz. Ancak okulumuz kütüphanesindeki yetersizliklerden ötürü bunu pek de gerçekleştiremiyoruz.

Sizlerden okul kütüphanemizi zenginleştirmenizi rica ediyoruz. Göndereceğiniz her kitap kim bilir belki bir çocuğumuzun umutlarını yeşertecek; içindeki cevheri açığa çıkaracak ve belki de hayatını değiştirecektir. Okuyan, yazan, eleştiren, araştıran, üreten bir toplum olmak için geleceğimiz olan çocuklarımıza destek verin.

Adem GARİPOĞLU / Hakan AVAN: 0 544 771 74 81

Adres: Kargın Yenice Kasabası Mehmet Akif Ersoy İlköğretim Okulu Kaman / Kırşehir

Tapan

2010-11-23T23:13:00.000-08:00

Kırşehir ili Kaman ilçesi Darıözü mevkiinde Tapan ailesinin bir kısmının yer aldığı fotoğraf karesinde; Şapkalı olan baba Yunus, sakallı olan dede Nuri, arkada ise, oğul Hüseyin görülmektedir.

Soldan sağa doğru oturanlar ise, oğul Hüseyin'in eşi Meryem, diğeri ise oğul Şinasi'nin eşidir.

Yayık

2010-10-17T23:43:00.000-07:00

Yoğurttan Cerende Çalkalanarak Yağ Elde Edilmesi

Eskiden, evlerimizde tereyağını elde etmek için, uygun gereçlerle birlikte değişik yöntemler uygulanırdı. Rahmetlik annem Gülsüm'de tereyağı elde etmek için evde biriktirdiği yoğurtları "ceren", "küp" ve "çömlek" adını verdiğimiz topraktan pişirme ve içi siyah ziftle sırlanmış küpte çalkalarken görmektesiniz. Yanında yaptığı işi merakla izleyen kız çocuğu ise, Yusuf dayımın kızı Belgin'dir. Hollanda'dan izne geldikleri yıllardan biriydi.

Bu günleri, bu yılları öyle bir özlüyorum ve arıyorum ki, aynı tabloda tekrar bir kez yer alabilmek için, canımı feda etmeye hazırım. Bu özlem ve hasretin hiç sonu gelmeyecek. Her geçen gün ben, bu mutlu günleri tekrar yaşama arzusu ile ilgili bir duygu selinde boğuluyorum.

O günler çok huzurlu ve çok mutluyduk!..

Elibebekli Efsanesi

2010-09-21T02:22:00.000-07:00

Ömerhacılı Kasabasından Bir Görünüm

Kırşehir ili Kaman ilçesine bağlı Ömerhacılı kasabasının tarihini incelediğimizde; Milattan 2000 yıl kadar önce Asurlular, Hititler, Urartular ve Frig’lerin bu topraklar üzerinde hüküm sürdüğü anlaşılmaktadır. Bütün Anadolu gibi Ömerhacılı da çeşitli medeniyetlere beşiklik etmiş bir yöremizdir. 1071 yılında Alpaslan’ın Bizanslara karşı yaptığı Malazgirt savaşından sonra 1077 yıllarında kurulan Anadolu Selçuklu Devleti himayesine katılmıştır.

Ömerhacılı Kasabasından Bir Görünüm

1528 yılında Kırşehir ve çevresinde Kalender adında bir tarikatçının başlattığı isyanlardan sonra, yöre halkının birbirlerine destek olmak ve birbirlerini kollamak ve korumak amacıyla birleşerek köy yerleşim birimine geçtiği sanılmaktadır. 1954 yılında belediyelik olan kasaba halkının çoğu Ankara’da olmak üzere diğer vilayetlere yerleştiği görülmektedir.

Elibebekli Taşın Uzaktan Görünümü

Kırşehir’in Kaman ilçesine 15 km. uzaklıkta olan Ömerhacılı kasabasına girmeden yolun sol tarafında bulunan Baran Dağları üzerinde biri büyük, biri küçük kucak kucağa duran iki tane dik kaya göze çarpmaktadır. Bu kayaların etrafında da irili ufaklı birçok kaya bulunmaktadır. Bu kayalarla ilgili derlenmiş iki ayrı efsane bulunmaktadır.

Kuşkalesinden Elibebeklinin Görünümü

Gazi üniversitesi öğrencilerinden Saliha Şal’ın, Türk Halkbilimi Araştırma ve Uygulama Merkezi bünyesinde derlediği Elibebekli efsanesine göre:

Yöre halkından çiftçilikle uğraşan Süleyman Aytok’tan 26.05.2006 tarihinde aldığı bilgileri derleyen Saliha Şal’a göre ; Kaman ’da namusuna düşkün çok güzel bir kadın yaşamaktadır. Bir tane çocuğu olan bu kadını seven, fakat beraber olamadığı için ona düşman kesilen bir adam vardır. Bir gün, kocasının yokluğunu fırsat bilen bu düşman, çocuğuyla beraber tarlaya giden kadını yolda sıkıştırır. Kovalamacadan sonra uçurumun kenarına gelen kadın, “Allah’ım, ya beni taş et, ya da kuş et!” diye Allah ’a yalvarır. Duası kabul gören kadın, orada çocuğuyla beraber taş kesilir.

Elibebekli Taşın Yakından Görünümü

Gazi Üniversitesi Öğrencilerinden Gülşen Selçuk’un Türk Halkbilimi Araştırma ve Uygulama Merkezi bünyesinde derlediği Elibebekli efsanesine göre:

Yine yöre halkından Ömerhacılı Belediyesi Yazı İşleri Müdürü Doğan Adıgüzel’den 10.05.2006 tarihinde aldığı bilgileri derleyen Gülşen Selçuk’a göre: Baran Dağları üzerinde yer alan Kuş Kalesi’nde yaşayan beyin arazisine, izinsiz girmenin cezası ölümdür. Köyden bir gelin, çocuğu ve kaynanasıyla birlikte bir gün Baran Dağlarına odun toplamaya çıkarlar ve farkında olmadan beyin arazisine girerler. Beyin adamları onları görünce, kovalamaca olur ve sonunda kaynana öldürülür. Gelin bir taraftan kucağında çocuğuyla kaçarken, bir taraftan da yakalanacağından korkarak “Allah’ım, beni bu zâlimlerin eline düşüreceğine; “ya taş et, ya da kuş et! ” diye dua eder. Duası kabul olunan gelin, orada kucağında çocuğuyla birlikte taş kesilir.

Kuşkalesinden Bir Görünüm

Recep Altun Kaman-Kırşehir

Mümtaz Boyacıoğlu

2010-09-15T05:24:00.000-07:00

Burası Kırşehir ili Kaman ilçesi Sarıuşağı mahallesi, Kale sokağının girişindeki Boyacıoğullarından Mehmet Çavuşun oğlu, Emekli Öğretmen Mümtaz Boyacıoğlu'nun kerpiç evinin balkonudur. Çok eski yapı bir ev olup, yaşı da yüz yıldan fazladır. Mümtaz hocam burasını adeta bir nostalji üssü olarak kullanmaktadır.

Fotoğraf karesinde yer alanları sizlere tanıtmak istiyorum. En sağda ve başköşe de oturandan başlamayı tercih ettim, çünkü o, bizim Abdal aşiretimizden meşhur davulcu Adem Göçer, ondan sonraki gözlüklü olan ben Recep Altun, eniştem Behram ve karenin en solunda yer alan da ev sahibi Mümtaz Boyacıoğlu'dur.

Mümtaz hocam araştırmacı bir yazardır. Aynı zamanda soyadından gelen bir katkı var ki, fırçayı da çok iyi tutar. Maharetli ve çalışkan bir öğretmenimizdir. Boş durmayı asla sevmez, araştırmacı ruhu onu asla boş durdurmamıştır. Çok güzel kaleme aldığı şiirileri vardır. Şiirlerini "Ben Şiirim" isimli bir kitapta toplamıştır. Ayrıca Kaman'ın Abdalları ile ilgili bir araştırma ve incelemesi de hala devam etmektedir.

Hocamın affına sığınarak, şiir kitabından "Baran Dağı" isimli şiirine okunmak üzere aşağıda yer veriyorum.

BARAN DAĞI

Bugün yine, dumanlıdır.

Başın senin, Baran Dağı.

Kurttan, kuştan efkarlıdır,

Başın senin Baran Dağı.

Kışın çoktur, sıcağın az.,

Orman yoktur, otların az.

Tavşan gelmez, neden bir kaz.

Bilmem neden? Baran Dağı.

Ulu kuş dönmez başında.

Keklikler ötmez taşında.

Yar kayıp ondört yaşında.

Bilmem nerde? Baran Dağı.

Mümtaz BOYACIOĞLU

Kaman Hatırası

2010-09-15T02:37:00.000-07:00

1950 yılında Kaman hatırası olarak çekilmiş olduğu iddia edilen bu fotoğraf karesinde yer alan ekabir takımını bir türlü çıkaramadım. Ancak, Hırfanlı Baraj inşaatı yapımı ile ilgili gelmiş üst düzey yönetici bürokrat takımı olabilir düşüncesiyle en soldaki beyaz pardesülü vatandaşı birazcık Süleymen Demirel'e benzetmiştim ama, bunun doğrusunu bilmiyorum. Bu bloğu ziyaret edenler, lütfen bu fotoğraf karesi ile ilgili düşüncelerini aşağıdaki ilgili bölüme yorum yazarak bizimle paylaşsınlar lütfen! Hadi kolay gelsin!

AÇIKLAMA: BU fotoğraf karesi asla ne bir Hırfanlı hatırası, ne de Türkiye'de çekilmiş!.. Bu fotoğraf karesi, hani şu Google'ye KAMAN yazıp arama yaptığımızda helikopter araçları resimleri geliyor ya, işte bu helikopter aracının imal edildiği yerin yetkililerine ait bir fotoğrafmış.

Ama uyanığın biri bu fotoğrafı 1950 Kaman Hatırasıı olarak internet üzerinden pazarlama yapan bir sitede açık arttırma ile satışa çıkarmış. Ben de bu fotoğrafı tesadüfen orada görmüştüm.

Bir zamanlar Amerikalıların coca-cola içtikleri teneke kutuları Türkiye'ye getirerek bakkal dükkanlarında 25 kuruşa çocuklara kumbara olarak satmadılar mı???...

Aksini iddia edenler varsa, lütfen yorum yazsın!..

Prof. Dr. Atilla Yayla

2010-09-15T01:32:00.000-07:00

Artık Sadece Kuş ve Böcekten Konuşacağız!

İzmir’de yaptığı bir konuşmada Atatürk’e hakaret ettiği gerekçesiyle 1 yıl 3 ay hapis cezasına çarptırılan Prof. Dr. Atilla Yayla, İngiliz The Guardian Gazetesine verdiği mülakatta : Türkiye’de ifade özgürlüğü kısıtlamalarını “üzücü” bulduğunu açıkladı. Prof.Yayla, artık siyasi ideolojiler, özgürlükler ve insan hakları yerine, kuşlar ve ağaçlardan konuşmak gerektiğini söyledi. Prof. Yayla, özetle şunları söyledi: “Öğrencilerim sözlerimi dinleme cihazlarına kaydedebilir ve beni şikayet edebilirler. Hayatımı mutsuz ve sıkıntılı sürdüreceğim. Türkiye’de tanınmış bir kişiyim ve dünyanın her yerinde arkadaşlarım olduğundan güvende hissediyorum. Başkaları için ise konuşmak zor olacaktır.”

03.03.1957 tarihinde Kırşehir ili Kaman ilçesi Kale köyünde doğan Atilla Yayla’nın ilk ve orta tahsilini nerede yaptığını bilmiyoruz, ancak internet kaynaklarından topladığımız bilgilerin ışığı altında yüksek tahsiline Ankara Üniversitesinde başladığını görüyoruz:

1980 yılında, Ankara Üniversitesinde, ekonomi lisansı,

1980-1982 yıllarında Ankara’da gazetecilik yapmıştır.

1983 yılında, Ankara Üniversitesinde, kamu yönetimi yüksek lisansı,

1984-1985 yıllarında, A.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesinde Araştırma Görevlisi olarak çalışmıştır.

1986 yılında, Ankara Üniversitesinde, siyaset bilimi doktorasını tamamlamıştır.

1986-1991 Yıllarında,Yardımcı Doçent, SBF, Ankara Üniversitesi
1987-1988 Yıllarında, Müdür Yardımcısı, Türk Demokrasi Vakfı

1991-1992 Yıllarında, Yard. Doçent, Kamu Yönetimi Bölümü, İİBF, Hacettepe Üniversitesi

1992-1995 Yıllarında, Başkan Yardımcısı, Dış Politika Enstitüsü

1997 Yönetim Kurulu Başkanı , Liberal Düşünce Topluluğu Derneği

1992-2000 Doçent, Kamu Yönetimi Bölümü, İİBF, Hacettepe Üniversitesi

2000 Yılında Profesör, Kamu Yönetimi Bölümü, İİBF, Gazi Üniversitesi

2000- Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümü Siyaset ve Sosyal Bil. Öğretim Üyesi.

Değerli hemşehrimize çalışmalarında başarılar dileriz.

Ahmet Bektaş

2010-09-15T01:13:00.000-07:00

Evet, fotoğrafı buraya yerleştirmekle iş bitmez. Bu fotoğrafın hikayesine, anısına ve her şeyden önce yer alan kişilerin tanıtımına yer vermek gerekiyor. Hikaye ve anısını güçlü bir kaynaktan aldıktan sonra ilave edeceğim. İlave ettiğim de zaten göreceksiniz.

Şimdi fotoğraf karesinde yer alan akrabalarımı tanıtmaya gelince: Sağ ve arka tarafta olanlardan başlayalım. Saçları iki örgülü belikli olan Rahmetli halam Zeynep Bektaş, yanındaki eşi Berber Osmanların Nazir'in oğlu Ahmet Bektaş, yanındaki Ahmet Bektaşın kızkardeşi Hakime, sağ taraftaki oturanlardan tekrar başlayacak olursak: Babaanne Nazife Bektaş, kucağındaki çocuk Türkay Bektaş, büyük babaanneleri ve kucağındaki çocuk Cezmi ve İhsan'ın eşi Rahmetli kızkardeş Mahmuriye.

Bu fotoğraf karesinde Yüce Allah'ın (c.c.) rahmetine kavuşanlara, Allah'tan rahmetler, sevenlerine ve yakınlarına da sabr-ı cemil ihsan etmesini diliyoruz.

Bir Çeşme Arıyorum

2010-09-13T11:51:00.000-07:00

Boz bir tepenin eteğinde

Erimiş lülesi güneye bakan

Lülesinden ab-ı hayat misali

Gönüllere şifa akan

Bir yeşil salkım söğüt ağacının

Dalları altına sığınmış

Bir çeşme arıyorum

Taşlarına hikayesi kazınmış.

Okumak istiyorum taşlarından

Kimler gelmiş, kimler geçmiş

Ne kiraz lebibler bu lüleden su içmiş

Hangi sevdalı bülbüller

Bu çeşmeyle dertleşmiş

Bir çeşme arıyorum

Çobanların kuzuları ile meleşmiş.

Gözlerimi kapatıp, taşlarına uzanıp

Bütün dertleri bir tarafa bırakıp

Bu dünyanın anasını satıp

Yatmak üzere bir sevda masalına

Bir çeşme arıyorum

Beni gark edecek akan sularına.

Hiç uyanmasam

Bu masal uykusundan

Çeşmenin şırıltısı, kuşların cıvıltısı

Su içmeye gelen susuz yolcusu

Yeter bana bunların şarkısı

Gönlüm engin, yüreğim zengindir

Bana zarar verir, bundan gayrısı.

Recep Altun Kaman-Kırşehir

Buruk Bayram Sevinci

2010-09-07T02:01:00.000-07:00

Ramazan Bayramınız kutlu olsun!

Her hanenin unutulmayan acıları vardır. Bayramlar gelir kutlanır ama; bayramlar öksüzdür, bayramlar yetimdir. Bu hanelerde bayramlar bir buruk kutlanır işte!

Bu yetim ve öksüzlerin bayramını dile getiren yöremizin bir de bozlağı vardır. Rahmetli Çekiç Ali’ye ait olan bu bozlağı hemşehrimiz Bahri Altaş’tan dinleyerek yetim ve öksüzleri olan hanelere bayramın nasıl geldiğini yüreklerimizde hissedelim.

Selam ve saygılarımla…

Prof.Dr.Seyfi Kulaksız

2010-09-06T03:13:00.000-07:00

1943 yılında Yelek Kasabası’nda doğdu. Babasının adı Mehmet, annesinin adı ise Ayşe'dir. Ortaokul tahsilini Kaman Ortaokulunda tamamladı. Lise tahsilini İstanbul Kabataş Erkek Lisesi’nde tamamladı. 1969 yılıda Ortadoğu Teknik Üniversitesi(ODTU) maden mühendisliği bölümünden mezun oldu. 1970 yılında Hacettepe Üniversitesinde Asistan olarak göreve başladı. 1971 yılında öğretim görevlisi, 1977 yılında doktora tezini tamamladı.

1984 yılında doçent, 1990 yılında profesörlüğe atandı. Görev aldığı yerler ise; Hacettepe Ankara Meslek

Yüksek Okulu Teknik Programlar Bölüm Başkanlığı, Maden mühendisliği bölümü bölüm başkan yardımcılığı

ve bölüm başkanlığı, Maden işletme ana bilim dalı başkanlığı, Fen Bilimleri Enstitüsü Müdürlüğü aynı

zamanda Kaman Hacettepe Meslek Yüksek Okulu Kuruculuğu ve vekil müdürlüğünde de görev alan Seyfi Kulaksız, şu anda Hacettepe Üniversitesi Maden Mühendisliği bölümünde öğretim üyesi olarak göreve devam etmektedir. Evli ve iki kz evlat babasıdır.

Zeynep Bektaş

2010-09-05T04:53:00.000-07:00

Bakırbaşlarda bir tane, Bekteşlerde yoktu eşi
Herkese yardımcı olmaktı; onun işi, gücü
Kaypak değildi, her zaman tok sözlü idi
O koca evi tek başına evirir, çevirirdi.

Çok çağırır eniştem “Zeyneb”im türküsünü
Giden geri gelmez, Allah versin sabrını
Artık ona adayacak gecesini, gündüzünü
Çaresi yok, söndürecek hasretin közünü.

Kiminin annesi, kiminin halası
Kiminin teyzesi, kiminin yengesi
Fethetmiş gönüllerdeki en güzel yeri
Çaresi yok, gitti artık, gelmez geri...

Recep Altun Kaman-Kırşehir

Rıza Şentürk

2010-09-02T20:37:00.000-07:00

Başköy kasabasından Rıza Şentürk ve eşi Türkan Şentürk'ü mutlu bir Ramazan Bayramında alınan fotoğraf karesinde görmektesiniz.

Türkan Şentürk'ü bayramlaşma sonrası yeğenleri: Recep, Haydar, Afet, Birgül ve Haktan'la birlikte görmektesiniz.

Şentürk Çiftini bayramlaşmaya gelen yeğenleri uğurlarken görmektesiniz.

Yılmaz Sarıoğlu

2010-08-25T04:01:00.000-07:00

Sarıuşağı Mahallesinden rahmetli emekli öğretmen Hasan ve Sevim Sarıoğlu'nun oğlu Yılmaz (soldaki) diğer adıyla Özdemir'i arkadaşı Recep Altun (kravatlı) ile birlikte görmektesiniz. Yılmaz, İskenderun Demir Çelik Fabrikasında çalışmaktaydı.

Özdemir Sarıoğlu'nu Kırşehir Endüstri Meslek Lisesi Okul Binasının Önünde Görmektesiniz.

Yenihayat İlkokulu

2010-08-23T17:20:00.000-07:00

Kaman Yenihayat İlkokulu 5. sınıf öğrencilerini öğretmenleri Bekir Sarıoğlu ve okulun hademesi Ramazan Göçmen ile birlikte görmektesiniz.

Muzaffer Hatipoğlu

2010-08-22T14:01:00.000-07:00

Gördüğünüz bu fotoğraf karesinde Hatipoğlu, Bahat ve Uranbey soyadlarını taşıyan mutlu bir topluluk görmektesiniz.Gelinin solundaki gözlüklü rahmetli Muzaffer Hatipoğlu, gelinin sağındaki rahmetli Duran Bahat.

Gelinin arkasında yer alan ayaktaki Lütfi Bahat, Muzaffer Hatipoğlu'nun eşi dadaş, arkasındaki rahmetli köfteci Mustafa Uranbey ve yanındaki Mehmet Uranbey. Fotoğraf karesinin en sağındaki bayan ise Asiye Kaya'dır.

Hüseyin Tapan

2010-08-22T13:23:00.000-07:00

Patalaçların Nuri oğlu Hacı Yunus Tapan'ın ilk hanımı Gülizar'dan üçüncü erkek çocuğu olan Hüseyin Tapan, annesini hatırlayamayacak kadar küçük yaşta kaybetmiştir. İlkokulu bitirdikten sonra marangoz atelyelerinde çalışarak doğrama ve mobilya ustası olan Hüseyin evli ve 3 çocuk sahibidir. Bir marangoz atelyesinde beraber çalışırken heveslenerek aldığımız bağlama ile gelecek günlere bir anı kalmak üzere Hüseyin Tapan'ı bağlama icra ederken görmektesiniz. Emekliye ayrılmış olup, ailesi ile birlikte halen Ankara'da yaşamaktadır.

Fotoğraf karesinin sol tarafında yer alan çiçek desen gömlekli Hüseyin Tapan, sağ taraftaki çizgili gömlekli ben Recep Altun. Belediyenin istimlak ederek elimizden aldığı Orta Mahalle, Eski Müderris Sokağında ki karşılıklı evlerde ikamet eden iki komşu çocuklarıyız. O günler bir bambaşka idi. İkimiz de askere gitmeden önceki senelerin birinde eski günlerin, gelecek günlere ışık tutan bir hatırası olmak üzere birlikteliğimizi bu fotoğraf karesine taşımıştık.

Ve Hüseyin asker oldu. Kendisi 1955/1 tertip olarak askere gitmişti. Fotoğraf karesinde, Trakya'da ki usta birliğinden bir hatırasını görmektesiniz.

Hüseyin'i Apandist Ameliyatı Sonrası Hastanede Yatarken Görmektesiniz.

Halil Ulusoy

2010-08-20T01:29:00.000-07:00

Aziz Altun Halil Ulusoy

BİNGÖL'DE ZAMAN

Arayanım da yok, soranım da yok,
Gurbetin hasreti, can evimde ok,
Kaderin garibe, ettikleri çok;
Bingöl Dağları’nın doruklarında.

Asker oldum iki sene kışladım,
Efkarlanıp ağlamaya başladım,
Zaman oldu kör talihi taşladım;
Bingöl Dağları’nın, doruklarında.

Rahmetlik babamdan, mektup gelmedi,
Halin nice diye, soran olmadı,
Gadir-kıymet nedir, bilen olmadı;
Bingöl Dağları’nın doruklarında.

Ana yüreğidir, yanar içinden,
Sevgi eğleşmez ki, haklıydı kinden,
Haber ne mümkündü, Hint’ten-Yemen’den;
Bingöl Dağları’nın, doruklarında.

Çatal kazık yere geçmez bildiğim,
Babam iki evli, huzur kör düğüm,
Sağ iken de oluyordu öldüğüm;
Bingöl Dağları’nın, doruklarında…

Halil Ulusoy

Fotoğraf karesinin sağında yer alan gür sakallı Halil Ulusoy, diğeri Aziz Altun. 1948-1950 yılları arasında Bingöl'de beraber askerlik görevlerini yapmışlar. Bingöl'de Zaman isimli şiir Halil Ulusoy'a ait olup, askerlik arkadaşı Aziz Altun'a gönderdiği "Bir Tanem" isimli aşk şiirleri kitabından alınmıştır.

Halil Ulusoy: 03.11.1927 yılında Afyon'un Sandıklı ilçesine bağlı Kızılören köyünde dünyaya gelmiş olup, emekli polis memurudur. Kendisi şu anda Antalya-Serik'te ikamet etmektedir. Kendisine sevdikleri ile birlikte sağlıklı ve hayırlı bir ömür dileriz.

Aziz Altun: 28.07.1928 yılında Kırşehir'in Kaman ilçesinde dünyaya gelmiş olup, emekli esnaftır. Kendisi şu anda Kırşehir-Kaman'da ikamet etmektedir. Kendisine sevdikleri ile birlikte sağlıklı ve hayırlı bir ömür dileriz.

Öğretmen Öğrenci Buluşması

2010-08-19T15:29:00.000-07:00

40 Yıl Sonra Öğretmen-Öğrenci Buluşması

Bu fotoğraf karesinde oturarak yer alanlar: Soldaki Etem Kutsigil ve sağdaki öğrencisi Faik Güngör. Ayaktakiler sağdan sola: Turhan Gültekin, Doğan Yeniçerioğlu, Hasan Fehmi Eker, Nurettin Özgönül, Ertuğrul Seyfi, Hamit Tos ve Metin Altın.

Öğle yemeğinin verildiği Anadolu Öğretmen Lisesi önünde öğretmen ve öğrencilerin toplu bir şekilde yer aldığı fotoğraf karesi.

Mavi gömlekli öğrenci Osman Korkmaz, Nejla Akkoç, Muzaffer Akkoç Öğretmenleri Etem Kutsigil'e eski bir fotoğraf karesini gösterirlerken.

Yine bu buluşma esnasından bilgisayara yüklenmiş eski fotoğrafları incelerken bir fotoğraf karesini görmektesiniz.

Kaynak: Fotoğraflar http://efestenhaberler.com - Etem Kutsigil

Recep Altun

2010-08-14T08:56:00.000-07:00

Kaman Ortaokulu III-C sınıfı 711 nolu öğrencisi Recep Altun'u görmektesiniz. Fotoğrafın sol tarafında görülen imza ise, Okul Müdürümüz Turhan Gültekin'e aittir.

Sabri Önsoyluoğlu

2010-08-12T03:20:00.000-07:00

Fotoğraf karesinin çekildiği yer Kaman İmam-Hatip Lisesi binası, yıl 1986. Sandalyede oturan okul müdürü Sabri Önsoyluoğlu, ayaktaki ise okulun memuru Recep Altun. Bir konuyu görüşürlerken diğer bir öğretmen arkadaş tarafından deklanşöre basılmış. Çok iyi bir insan olan Sabri bey, Tokat'lıdır. Allah selamet versin.

Arap Karagöz

2010-08-11T09:36:00.000-07:00

"Berber Arap" lakaplı Arap Karagöz ve ailesini görmektesiniz. her ne kadar berber dense de ben Arap amcayı hiç berberlik yaparken görmedim. O her çarşamba günü torunları ile beraber pazar yerine basta açardı. Burada tülbent, eşarp, yazma, iç çamaşırı, iğne, iplik vs. pazarlardı. Daha önce de köylerde çerçicilik yapardı. Bunlar daha çok hak karşılığı köylere giderler ve köylerde seyyar berberlik yaparlarmış. Bir yıl traş ederler o yılın sonunda köylü elde ettiği hasadından buğday verirmiş. O zamanın berberleri aynı zamanda diş te çekerlerdi. Ağrıyan dişiniz olduğunda tek müdahale edecek uzman bunlar vardı. Nerde o zamanlar diş doktoru vs. Hem de ne diş çekerlerdi uyuşturmadan bir düşünsenize. Ayrıca sarılık hastalığınız varsa ve bu gözlerinize sirayet etmişse burnunuzun kaşlarınızla birleştiği yere bir jilet atarak hafifçe keserlerdi. Oradan akan kan sizi bu göz sarılığından kurtarmış oluyordu. Çünkü bu uygulama aynı bana da rahmetli Arap amca tarafından uygulandı. Hala jilet izi iki kaşımın arasında durur. Daha başka ne uzmanlıkları varsa, ben ancak bu kadarını biliyorum. Belki ufak tefek operasyonları bile yapıyorlardı. Fototğraf karesinde yer alan eşi, gelini, kızı oğlu ve resimde yer almayan bir başka oğlundan torunu yer almaktadır.

Haydar Patır

2010-08-11T03:00:00.000-07:00

Fotoğraf karesinde yer alan arkadaşım Haydar Patır, namı diğer "Fandili". Rahmetli Yusuf Patır'ın oğlu.

Haydar İstanbul'a gitti. Aşçılığı öğrenmiş Tahtakale-İstanbul Uzun Çarşı Anadolu Lokantasında çalışırken, İstanbul'da çekilmiş fotoğrafını görmektesiniz.

Haydar'ı asker ağabeyi Necati ile birlikte görmektesiniz.

Enver Karagöz

2010-08-11T02:16:00.000-07:00

Fotoğraf karesinde yer alan bizim meşhur Aşık Enver Karagöz'dür. Enver olmak bir ayrıcalıktır. Her kes Enver olamaz! Biz bile Enver olmak için birbirimizle yarışır ederdik. Enver'leşebilmek için onun meşhur kundura tamir dükkanına giderdik. Onun kundura tamir dükkanı hemen evlerinin bitişiğindeydi.

Enver Karagöz'ü aşık eden bendim. Ona bir mandolin vermiştim. Arkadaşım Enver bu mandolin ile müziğe başlamıştı. Daha sonra bağlama çalmaya başlayarak derya deniz oldu bizim Enver. Hem de bu işi öyle ilerletmişti ki, sazının tüm elektronik devrelerini bizzat kendi imal ederdi. Enver azimli, sabırlı ve işine inat bir insandı. Allah selamet versin. Şimdi Kaman'da ikamet etmekte ama, artık kundura tamirciliği ile uğraşmıyor.

Ve Aşık Enver arkadaşımız askere gitti. Acemi birliği Ankara Muhabere Okulunun Tls.Tb.Krp.Bl. erlerindendi. Vay Enver'im vay, esas akerlik askerden geldikten sonra başlayacaktı.

Enver Karagöz'ü nişanlı olduğu bir dönemde çekilmiş fotoğrafını görmektesiniz. Enver, bağlama işine o kadar hasta olmuştu ki, bağlamanın Aynştayn'ı diyebiliriz. Bu nedenle ona arkadaşları "Aşık" ünvanını vermişlerdi. Kimse Enver diye hitap etmez, hep ona "aşık" diye hitap ederlerdi.

Ve nihayet arkadaşımız Aşık Enver'de evlenerek, bu dünyanın muradına erdi.

Hollanda

2010-07-30T22:30:00.000-07:00

Bu fotoğrafın hikayesini en iyi fotoğrafta yer alanlardan; Yusuf ve eşi Beyhan Gönç bilir. Çocuklardan Ömer ve Belgin yaşları küçük olduğu için hatırlayamabilirler. Ortadaki ise Yusuf'un annesi Zeynep Gönç, Allah'ın rahmetine kavuştu. Bu fotoğrafın hikayesini onlardan alabilirsem, ben de buraya hemen dahil ederim. Tek bildiğim burasının Hollanda olduğudur.

Göksel Kunç

2010-07-16T07:13:00.000-07:00

Herkes, herkesi bilip tanıyamaz. Ama bu blogda herkese yer var. Biz elimizden geldiği kadar onları tanıtmaya çalışacağız. Resimde görülen erkeğin adı Göksel Kunç'tur. Yelek beldesi eşrafından namı diğer aynı zamanda Kaman ilçesinin ilk dönemlerinin birinde Belediye Başkanlığı da yapmış Katip Halil'in kardeşlerinden Mehmet Kunç'un Muzaffer oğlundan torunudur. Kendisi pek Türkiye'de kalmadığı için onu birinci derece yakın ve akrabaların dışında kimse tanımaz. Yıllardır Almanya'da ikamet eden Göksel; Etelsen köyüne ait , TSV-Etelsen spor müsabakalarının birinde kupa almışlar, kupaların takdimindeki ödül töreninden alınmış bir fotoğraf karesini görmektesiniz. Yanındaki bayan ise Alman vatandaşı olup, ismi Hannah Bickhardt'tır.

İnşallah Göksel kardeşimiz bloğumuzu ziyaret eder de, kendini daha iyi anlatan bir paragraf yollar, biz de onu buraya ilave ederiz.

Tapu Belgesi

2010-07-12T09:20:00.000-07:00

Belgenin Üzerine Tıklayarak Büyültebilirsiniz.

Sayfada görülen tapu senedi, Harf Inkilabından evvel, Köseoğullarından Haydar oğlu İbrahim Altun adına Osmanlıca tanzim edilmiştir.

Yusuf Gönç

2010-07-10T10:44:00.000-07:00

Yelek beldesi eşrafından Tatar Hanifi Gönç'ün oğlu Yusuf'u Çiftlikli Mah. Kumlukbağı caddesindeki evinin bahçesinde görmektesiniz. Kendisi hala Hollanda'da ikamet etmektedir.

Yusuf Gönç Annesi Zeynep, Eşi Beyhan ve Çocukları Ömer ile Belgin Hollanda'da

Yusuf Gönç Kızı Belgin İle Beraber Hollanda'da

Yusuf'un Eşi Beyhan Kaman'daki Evinde

Yusuf Gönç Kaman'daki Evinde

Yusuf Gönç Askerde

Necdet Necati Atay

2010-07-10T10:34:00.000-07:00

Terzi Necdet Necati Atay'ı Sarıuşağı Mah. Şehit Ütgm. Keramettin Gök Caddesindeki evinin bahçesinde görmektesiniz.

Kaman Belediyesi

2010-07-09T22:26:00.000-07:00

1953 yılında öğretmen Turhan Cavit Öz tarafından hazırlanan "Kaman" isimli broşürden alınan Kaman Belediyesi binasını görmektesiniz.

İbrahim Orman

2010-07-09T22:12:00.000-07:00

Yelek kasabası eşrafından Sakallıların Halil Orman'ın oğlu İbrahim'i; annesi Vildan, eşi Gülsüm ve kızları ile birlikte görmektesiniz. Hala Almanya'da işçi olarak çalışmakta olan İbrahim Orman ve ailesine sağlıklı günler dileriz.

Anıt Ceviz

2010-07-09T14:48:00.000-07:00

Emekli öğretmen Mümtaz Boyacıoğlu'nu, Kaman'da ki 350 yaşında ve yılda 40 bin ceviz verebilen anıt cevizin çekimini yapan Tv. kameramanına ceviz ağacının genişliği konusunda bir fikir oluşturması için anıt cevizi kulaçlarken görmektesiniz.

Muzaffer Akkoç

2010-07-09T14:09:00.000-07:00

Emekli öğretmen (sağdaki) Muzaffer Akkoç ile emekli memur (gözlüklü) Recep Altun'u Muzaffer Akkoç'un Ankara'daki evinde bir ziyaret esnasında görmektesiniz.

Uzun yıllar sınıf öğretmeni olarak sürdürdüğü devlet memurluğu görevini; Denizcilik Müsteşarlığında bir müddet müşavir olarak çalıştıktan sonra emekliye ayrılmak suretiyle sonlandıran Muzaffer Akkoç, evli ve 3 çocuk babasıdır.

İsmet Altun

2010-07-09T13:35:00.000-07:00

Köseoğullarından İbrahim oğlu İsmet Altun'u evinin giriş kapısı holünde görmektesiniz. Rahatsız olması nedeniyle koltuk değneği kullanmak zorunda kalmıştır. Hırfanlı Barajı'nda şoför olarak çalışmakta iken, emekliye ayrılan İsmet Altun şu anda Kaman'daki evinde eşi Hakime ile birlikte yaşamaktadır. Kendilerine sağlık, sıhhat ve hayırlı bir ömür dileriz.

Eşi Halvacıların Mehmet Aygüneş'in kardeşi Hakime ile birlikte görmektesiniz.

İsmet Altun'un Müderris caddesi üzerindeki ikametgahını görmektesiniz.

Baran Dağı

2010-07-09T05:27:00.000-07:00

Bugün yine, dumanlıdır.
Başın senin, Baran Dağı.
Kurttan, kuştan efkarlıdır,
Başın senin Baran Dağı.

Kışın çoktur, sıcağın az.,
Orman yoktur, otların az.
Tavşan gelmez, neden bir kaz.
Bilmem neden? Baran Dağı.

Ulu kuş dönmez başında.
Keklikler ötmez taşında.
Yar kayıp ondört yaşında.
Bilmem nerde? Baran Dağı.

Mümtaz BOYACIOĞLU

Anılar

2010-07-09T04:23:00.000-07:00

Bu fotoğraf, negatif fotoğraf kartından çevrilerek elde edildi. Sağ başta oturan, fötr şapkalı, sakallı ve eli bastonlu olan Köseoğullarından Haydar oğlu İbrahim Altun, hemen onun arkasında yer alan ve ayakta duranlardan oğlu Aziz, ortadaki berber Arap Karagöz'ün oğlu terzi Abdurrahman ve onun yanındaki Katip Halili'in kardeşi Hanifi Gönç'ün oğlu terzi Yusuf. Ortadaki asker üniformalı ile onun solundaki şahsın isimleri belirlendikten sonra ilave edilecektir.

Servet Altun

2010-07-09T04:12:00.000-07:00

Köseoğullarından İbrahim Altun'un oğlu Kaman Cumhuriyet Savcısı eski katiplerinden rahmetli Servet Altun çocukları ile birlikte evinin giriş kapısında görülmektedirler.

Ön tarafta diz çökmüş vaziyette poz veren oğlu Ramazan Altun, sağındaki kızı Ayla ve solundaki kızı rahmetli Birkan. Yüce Allah'tan amcam Servet Altun'a ve kızı Birkan'a rahmetiyle muamele eylemesini niyaz ederiz.

Nuri Şahin

2010-07-09T03:58:00.000-07:00

Bu fotoğrafın kaç yıllık olduğunu bilmiyorum. Arkasına baktım, hiç bir not düşülmemiş, ama en az 40 yıllık bir fotoğraf olduğu belli. Sol taraftaki Safalardan, rahmetli berber Nuri Şahin, sağ taraftaki, kolunda saati olan Köseoğullarından terzi Aziz Altun. Bunlar iki samimi arkadaştılar. Berber Nuri Şahin'e Cenab-ı Hakk'tan rahmetiyle muamele eylemesini, terzi Aziz Altun'a da (88 yaşında) sağlık ve hayırlı ömürler niyaz ederiz.

Halil Orman

2010-06-29T13:16:00.000-07:00

Kaman ilçesi Yelek beldesinde sakallıların rahmetli Halil Orman. Biz ona Koca enişte derdik. Vildan teyzemin kocası olur. Allah rahmetiyle muamele eylesin, yattığı yer nur ve makamı cennet olsun. Çok iyi bir insandı. Yelek köyünde yoksulluktan ve fukaralıktan gözünü açamayanlar başta Almanya olmak üzere, 1960 yıllarından itibaren yurt dışına işçi olarak gittiler de, fakirlikten kurtuldular. Rahmetlik koca eniştem de Almanya'ya giderek fukaralıktan kurtulanlar arasındaydı.

Yıldırım Karagöz

2010-06-29T12:33:00.000-07:00

Karagözlerin Ali Efendinin oğlu Yıldırım Karagöz'ü, eski pazar yerindeki kundura tamir atölyesinde görmektesiniz.

Bekir Altun

2010-06-29T12:21:00.000-07:00

Köseoğullarından; en büyük dedemiz Mehmet Köseoğlu, onun oğlu Hacıali ve onun oğlu Osman ve onun oğlu Mustafa, Bekir Altun'un babasıdır. Bekir Altun oğlu Yusuf ile birlikte "Zafer Berber" dükkanlarında görülmektedirler.

Adem Aydın

2010-06-29T12:01:00.000-07:00

Esefin Ahmed'in oğlu Adem Aydın'ın bakkal dükkanından bir görünüm. Dükkanın müdavimlerinden Aziz Altun ile bir mal servisi yapan şahıs otururlarken görülmektedirler. Babamın sabah saat 10:00 gibi geldiği ve ikindi namazına kadar kaldığı ve namazı müteakip ayrıldığı yerdir burası. Bir zamanlar babam bu dükkanda bakkallık yapmıştı.

Köseoğlu Gıda Pazarı

2010-06-29T06:20:00.000-07:00

Fotoğrafta gördüğünüz simalar yabancı değil, sağdaki bıyıklı olan Köseoğullarından Bakırbaşların İbrahim'in oğlu Aziz Altun, onun yanındaki ise Kocaman'lardan ayakkabıcı Ali'nin oğlu Osman Kocaman'dır. Aziz Altun; İstiklal caddesindeki mülkiyeti Esef'in sıvacı Ahmed'e ait olan dükkanında bakkallık yapmaktadır.

Dükkanın genel bir görünümü için bu fotoğraf ta yazıya ilave edilmiştir. Dükkanın giriş kapısında duran Aziz Altun'un oğullarından Gürbüz Altun'dur. O yıllarda Kaman Lisesinde öğrenci olan Gürbüz boş zamanlarda dükkanı bekleyerek babası Aziz'e yardımcı olmaktadır.

Müşterisine "sigarayı bırak, her gün sana bir avuç leblebi vereyim!" diyen bir zihniyet ticaret yaparak, ondan ekmek yiyebilir mi? Malesef yiyemez ve elindeki işi de kaybeder. Malesef, Aziz Altun'da ticaret hayatında başarısız olarak Almanya'da kazandığı sermayesini bu dükkanda bitirmiştir.

Stüdyo Gaye

2010-06-29T05:56:00.000-07:00

Yıl 1978, o yıllarda kaman'da ikamet edip te Stüdyo Gaye'yi bilmeyeniz yoktur. Çünkü, 1978 yılından beri Kaman'da tek bant kayıt stüdyosu olarak, "Stüdyo Gaye" vardı. Bu bant kayıt stüdyosunun hikayesi öyle uzun ki, burada söz konusu hikayenin tamamını yazmak mümkün değil, ciltler dolusu roman olacak bir hikaye bu.

Karadeniz Ereğli Demir Çelik fabrikasında çalışan Hasan Hüseyin Altun. Fabrikadan çıkışını ve tazminatını alır ve baba ocağı olan Kırşehir ili Kaman' ilçesine gelir ve yerleşir. Kafasında oluşturduğu bant kayıt stüdyosunu Kaman'da kurmak ve hemşehrilerine burada kaliteli bir hizmet vermek ister. Fabrikadan aldığı tazminatı ile bant kayıt stüdyosunu, Ömerhacılı caddesinde bulunan ve mülkiyeti Safalara ait olan fotoğrafta görülen dükkanda kurar.

Dükkanın tabelasını da, kardeşi Gürbüz yazmıştı. Aynı zaman da ağabeyi Hüseyin'e de yardım ederdi. İşler çok iyi gitmekteydi. 1978 yılında İbrahim Tatlıses "Ayağında Kundura" , İzzet Altınmeşe "Esmerim", Ferdi Tayfur "Çeşme", Bülent Ersoy "Kumrular Gibi" türkü ve şarkılarıyla müzik dünyasının zirvesindedirler. İşler öyle yoğundur ki, elindeki mevcut cihazlarla bant kayıt siparişlerini zamanında müşterilerine teslim edebilmek için gece gündüz çalışmak zorundadır. Nitekim de öyle oldu, geceleri kardeşi Gürbüz'de ona yardım ederek siparişleri yetiştirmeye çalışırdı.

Her ay Ankara'ya gider, müzik piyasasında tutulan müziklerle ilgili yeni çıkan "long_play" yani Türkçe karşılığıyla uzun çalar ve 45'lik plakları ile birlikte boş ve orijinal dolu bant kasetleri alır gelirdi. Dışarıya konulan küçük bir hoparlör ile de yeni parçalar seslendirilerek işin reklamı yapılırdı.

Uzun süre çalışan dükkan, H.Hüseyin Altun'un Hırfanlı Barajı'nda tesviyeci olarak işe başlamasıyla nihayet kapatıldı. Herkesin hafızasında Stüdyo Gaye olarak kalan bant kayıt stüdyosu da böylece tarih olmuştu...

Hikmet Kutlu

2010-06-27T05:49:00.000-07:00

Burası Hollanda ve rahmetli Hikmet Kutlu'nun evi, lakabıyla bekçibaşı Yakub'un oğlu Berber Hikmet. Kendisi uzun zamandır Kaman'da berberlik yaptıktan sonra, o da diğerleri gibi Hollanda'ya çalışmak üzere işçi olarak gitmişti. Yıl 1974 Aralık ayı olsa gerekti. Babamla birlikte Hollanda'ya hem Yusuf dayımı hem de Hikmet abiyi ziyarete gitmiştik. En sağdaki gözlüklü olan Hikmet Kutlu, ortadaki ben Recep Altun ve en soldaki de babam Aziz Altun.

Şöyle bir geriye dönüp baktığımızda, yitirdiğimiz değerlerin yokluğunu hissettikçe içimin nasıl yanıp kavrulduğunu, gözlerimin yandığını ve burun direklerimin sızladığını anlatamam.

Recep Altun Kaman-Kırşehir

Nizamettin Gök

2010-06-27T04:53:00.000-07:00

Yıl 1978, toplanma nedenini tam hatırlayamadığım arkadaşlarımla toplu halde görülmekteyiz. Büyük bir ihtimalle arkadaşlarımdan Nizamettin Gök'ün nişan merasimi olabilir. Fakat arkamızda yer alan evi ve bulunduğumuz mahalleyi bir türlü çıkaramadım. Ancak, burasının Sarıuşağı mahallesi, Kale sokak olduğunu ve arkamızda yer alan evin de Hemitli Ramadan'ın evi olduğunu sanıyorum.

Fotoğrafta yer alan arkadaşlarımın tanıtılmasına gelince; En sağ baştan ayaktakiler: Saffet Sarışık, Nevzat İri, Bayram Kırıklar, Nizamettin Gök, (tanıyamadım), Muammer Bulduk, Yaşar Gök, rahmetli Selami Sarışık ve arka pozisyonda eli arkasında duran Nizamettin'in dayısının oğlu Hüseyin Tapan.

En sağ başta oturanlar: Şevket Şahin, rahmetli Abdurrahman (Çavuş) Atçeken, Çelebi Çiğdem, Cuma Atçeken ve ben Recep Altun.

Sap Palas

2010-06-27T02:08:00.000-07:00

1984 yılı Temmuz ya da ağustos ayı içerisindeydi. Annemin Mehmet amcasının oğlu Necati Kunç Almanya’dan izinli gelmişti. Arkadaşlarımdan; Bekçi Şakir’in oğlu Muammer Bulduk ve Cesari Mehmet’in oğlu Tuncay Değirmencioğlu ile birlikte Tuncay’ın Kırşehir yolu üzerinde Darıözü mevkinde bulunan meşhur Sap Palas’ına gitmiştik. Ağzınıza layık orada çok güzel bir piknik yapmıştık. Bu piknikle ilgili Necati abim tarafından çekilen fotoğrafımız yukarıda görülmektedir. Üzerinde kahverengi süveteri olan Tuncay, ortadaki Muammer ve onun yanındaki de benim.

Tuncay, verimli ve kanal sulamalı bu tarlasına fasulye ekerdi. Çevredeki arpa ve buğday tarlalarının biçilmesi sonucu başaklardan kalan saplarla kendine tarlasının her tarafını gözetebileceği yüksekçe bir yere içinde misafirlerini de ağırlayabileceği büyüklükte bir alacık (*) yapmıştı. Alacığını da, telis torbalara bastığı saplarla minder ve yastık yaparak döşemişti. Bu nedenle buraya “Sap Palas” ismini vermiştik.

Necati abim, bize resmi Almanya’dan postaladığında, kartın arkasına 03.09.1984 tarihini atmış. Bu tarih, muhtemelen resmi bize gönderdiği tarih olabilir. İşte, o günler sanki hiç yaşanmamış gibi yalan oldu gitti. Elimizde kalan bu fotoğrafa bakarak; yalan olan o günleri, hafızalarımızdaki kalan izlerinden tekrar yaşamanın tadına varıyoruz.

(*) Alacık: Üzeri dal veya hasırla örtülen çoban evi, tarla, bostan, bağ kulübesi, çardak.

Recep Altun Kaman-Kırşehir

Bekir Karaçete

2010-06-23T14:54:00.000-07:00

Ayakta görülen öğretmen; Kırşehir ili Kaman ilçesi İmam-Hatip Lisesinin bir zamanlar İngilizce Öğretmeni olan Bekir Karaçete'dir. Yılı tam olarak hatırlıyamıyorum ama 1986 yılı olabilir. Kendisi Hatay'lıdır. Şu anda: Hatay Erol Bilecik Tek. ve End. Mes. Lis. Müd. Baş Yrd.sı olarak görev yaptığını internetten yaptığım araştırma sonucu tespit ettim. Masasında çalışan memur da, ben Recep Altun. Okulumuzun binası da, Kız meslek Lisesinin bahçesindeki eski kız sanat okulu binasıdır.

Bekir Karaçete'nin şu andaki halini yansıtan bir vesikalık resmini görmektesiniz. Bu resmi şimdiki görev yaptığı okulun web sitesinden aldım. Saçları beyazlamış ve biraz da dökülmüş. Nerdesin be Bekir Karaçete? Hey gidi günler hey!..

Babam

2010-05-30T05:04:00.000-07:00

Babam; babasının onlara yaptığı babalığı, bize yapamadığını söyler hep. Ben de kendi çocuklarıma babalığı yapamadığımı söylerim. Belki, bizim çocuklarımız da, kendi çocuklarına babalığı yapamayacaklar ve bu söylem böyle devam edip gidecek...

Baba olmak kolay değil. Babalık çok zordur. Anneye benzemez ama, babaların da bir yüreği var. Babalığın en zor tarafı, yapmak isteyip te yapamadığıdır. Dışardan yapmak istemez gibi görünür ama, içi öyle değildir. Yani babanın içi başkadır, dışı başkadır. Anne ise baba gibi değildir. Onun içi de, dışı da aynıdır.

Bugün, babamı memlekete yolcu ettim. Bu sefer ki ayrılık, beni biraz daha üzdü. Onu bilmiyorum ama bu sefer ben bir başka duygulandım ve üzüldüm. O baba, ben evlat. Ona da sormak lazım, onun da duygularını almak lazım. Kim bilir o neler hissetti. O, dediğim gibi baba işte, içi başka dışı başka. Üzülse, içinde kalır, dışına vermez, sevinse dışına verir, içinde kalmaz. Babalar hiç belli olmaz.

Annelerimize nasıl sahip oluyorsak, babalarımıza da aynı şekilde sahip olalım. Baba, anneye göre biraz daha acımasızdır, gaddardır. Ama bu onun evladını sevmediğinden değil; onun kendi ayakları üzerinde durması gerektiğindendir. Yoksa, başı sıkışan insan, sıkıntısını gidermek için, en tembel ve en kolay olan yolu seçer. En kolay yol da, annenin yoludur, en zor yol da, babanın yoludur. Anneye daha kolay söylersin ama, babaya öyle kolay söyleyemezsin.

Her ne kadar babam şöyle veya babam böyle deseniz de; hani atalarımızın bir veciz sözü vardır ya, “Damdan düşen bilir” diye, Baba olmadan, babalığı bilemezsin...

Recep Altun Kaman-Kırşehir

Folklor

2010-05-30T00:43:00.000-07:00

Halk oyunları ekibimizin tamamını ustaca stüdyosuna sığdıran fotoğrafçı da Turan Çakır. Halk oyunları ekibimizin her görüntüsünün altına sayfalar dolusu yazılacak şeyler var ama, ziyaretçileri sıkmamak için böyle yüzeysel geçeceğim. Öğrencilerimizin isimlerini hep hatırlayıp buraya yazmam mümkün değil, ancak isimleri temin ettiğim de buraya ilave edeceğim. Ekibin arkasında duran ekibi kuran Devrim İlkokulu müdürü Mümtaz Boyacıoğlu, aynı zamanda halk oyunları gösterilerinin koreograflarını da düzenleyendir. Ekibin bağlamacısı sol tarafta Halk Eğitimi Merkezi (emekli) memuru Yılmaz Dursun, kabak kemanede ben sağda İmam-Hatip Lisesinin (emekli) memuru Recep Altun

Folklor ekibimiz, aynı ekibin değişik bir versiyonu, bu sefer erkekler ayakta, kızlarımız oturmakta. Ne kadar yazsam da, o heyecanlı çalışmalarımızı ve başarılarımızı kelimelerle anlatmak çok zor!

Folklor ekibimiz, fotoğraf stüdyosunda, fotoğrafcı Turan ağabeyi kırmadık ve stüdyonun içinde bir gösteri yaptık, o da bu gösteriyi böyle ölümsüzleştirmişti. Nerdesiniz çocuklar? Hele bir seslenin!

Yelek kasabası İlköğretim okulu mezunlar şöleni gecesine diğer düğün ekibini alarak gitmiştim. Bateride Zülfet Akbaş, bağlamada Mete Ilgar, seslendirme düzeninin başında da (kot pantolonlu) ben vardım. Ekibimizin adı "Grup Seda" idi.

Folkor ekibimizle, bu sefer bir ağaç bayramına renk katmak üzere ilçemiz Kuşkalesine çıkmıştık. Burada ekibin bağlamasını ben icra etmiştim.

Folklor ekibimizle, Kırşehir Ahi Evran Esnaf Bayramı'na iştirak etmiştik. Gri renkteki ceketi omuzunda olan benim, ekibimiz de kalabağın arasına dağılmıştı.

Folklor ekibimiz, yine bir ilköğretim okulumuzun gösterisinde solo türkülere bağlaması ile Yılmaz Dursun ve kabak kemanesi ile ben Recep Altun iştirak etmiştik.

Folklor ekibimiz, yine bir başka ilköğretim okulunun yılsonu şenliklerine katılmıştım. Burada solo söyleyen çocuklarımıza keman ile eşlik etmiştim.

Folklor Ekibimizle birlikte Devrim İlkokulunun girişinde öylesine bir gösteri öncesi çalışma provasında görülmekteyiz.

Kanber Yıldırım

2010-05-29T22:46:00.000-07:00

Kaman ilçesi Sarıuşağı mahallesi benim mahallem. Fotoğrafta görülenlerde: Sarıuşağı mahallesinin meşhur "Muhtar Emmi"si Veyis Yıldırım'ın torunu Kanber Yıldırım, babası Yakup ve annesidir. Fotoğrafın çekildiği mekan, dede yadigarı evlerinin önündeki balkondur.

Sabahattin Çetin

2010-05-29T12:29:00.000-07:00

Fotoğraf, 2004 yılında Ankara ili Etimesgut ilçesi Eryaman Mahallesinde kiracı olarak oturduğum Denizim sitesindeki ikametgahımda, oğlum Yıldırım'ın düğün merasiminde çekilmiştir. Fotoğrafta görülen her iki yakınımda vefat etmişlerdir. Allah rahmetiyle muaemele eylesin. Bizlere de sabr-ı cemil ihsan etsin. Sol taraftaki ayağını uzatarak oturan kayınpederim Lütfi Köseömür, onun sağında oturan ise, eniştem Sabahattin Çetin'dir.

Ramazan Göçmen

2010-05-29T11:57:00.000-07:00

Fotoğraf karelerinin arkasına şerh düşme gibi bir alışkanlığım olmadığı için, yılını tam hatırlayamadığım, ancak 1979-1982 yılları arasında deklanşöre basılmış bir fotoğraf karesi olduğunu tahmin edebiliyorum.

Fotoğrafta yer alanları tanıtarak yazıma başlamak istiyorum. Ayaktakilerden sol taraftaki İmam-Hatip Lisesinin hizmetlisi Karkın Yenice kasabasından Güneş Yumuş, onun sağındaki ise Kız Meslek Lisesi hizmetlisi Müderris köyünden Mevlüt Doğan, oturanlardan sol baştaki Halk Eğitimi Merkezi hizmetlisi Kaman Elmaoğlu Mahallesinden Ramazan Göçmen ve İmam-Hatip Lisesinin memuru ben Recep Altun.Yer Kız Meslek Lisesinin bahçesi, bizim okulda, Halk Eğitimi Merkezi de bu bahçedeki eski kız sanat okulu binasında müştereken hizmet veriyorduk.

Bu yıllar bambaşka idi. O zamanki tüm Milli eğitim camiası da bu dönemlerin çok güzel bir ortam olduklarını bilirler. Karşılıklı saygı, sevgi ve güven ortamının oluştuğu bir ortamda insan tabi zevkle çalışırdı. Şimdi şöyle bir bakıyorum da, herşey çok değişmiş, daha doğrusu eski çamlar bardak olmuş.

Asım Gök

2010-05-29T10:28:00.000-07:00

Gördüğünüz bu fotoğrafta iki rahmetli var. Biri annem Gülsüm, diğeri de onun sağında kahve içen Asım Gök.

Fotoğrafta görülen yer, büyük bir ihtimalle rahmetli Asım abinin evinin bahçesi olması gerekir. Babam o sıralarda düşüp ayağını kırmıştı. Rahmetli annemi de alıp, Asım'a taziyeye gitmiş olabilirler. Çünkü o aralar babamın halası (Asım abinin annesi) Satı vefat etmişti.

Annem de, Asım abi de yalan oldu. Allah onlara gani gani rahmet eylesin.

Prof. Dr. Sıddık Sami Gönç

2010-04-13T10:51:00.000-07:00

Prof. Dr. Sıddık GÖNÇ' ün ÖZ GEÇMİŞİ

05.08.1940 Kırşehir İli Kaman İlçesi Yelek Kasabasında doğdu.
1951 - 52 döneminde Kaman Yenihayat İlkokulundan mezun oldu.
1954 - 55 döneminde Kaman Ortaokulundan mezun oldu.
1958 - 59 döneminde Kırşehir Lisesinden mezun oldu.
Eylül 1959 A.Ü. Ziraat Fakültesi Hayvan Yetiştirme ve Islahı Bölümüne kaydoldu.
Haziran 1963 2 yıl süre ile Almanya "Bezirk milch verwertung" süt fabrikasında stajyer işçi olarak çalıştı.
Haziran 1965 A.Ü. Ziraat Fakültesi'nden Ziraat Yüksek Mühendisi olarak mezun oldu.
31.12.1965 E.Ü. Ziraat Fakültesi Süt Teknolojisi Kürsüsünde açılan asisitanlık sınavını kazanarak göreve başladı.

Şubat 1967 B.Almanya Giessen Justus Liebig Üniversitesinde DAAD burslusu olarak doktora eğitimine başladı.
23.04.1971 Prof.Dr. Edmund Renner nezaretinde "Silo yemlerinin sütün protein ve yağ bileşimine ve aynı zamanda peynir teknolojisinde kullanabilirliği üzerine etkileri" konulu doktora çalışmasını tamamladı ve "Ziraat Doktoru" ünvanı aldı.
21.05.1971 E.Ü. Ziraat Fakültesi Süt Teknolojisi kürsüsünde Doktor Asistan olarak görevine devam etti.
12.03.1975 DAAD bursuyla 6 ay süre ile çalışmalar yapmak üzere B. Almanya' ya gitti.
14.11.1977 Doçentlik yabancı dil sınavını verdi.
18.04.1978 "Süt yağ asitlerinin Beyaz Alman keçileride laktasyon süresince değişimi ve yağ asitlerine bireylerin etkileri üzerine araştırmalar" isimli tezi ve deneme derslerindeki başarısı ile "Üniversite Doçenti" ünvanı aldı.
31.05.1978 E.Ü. Ziraat Fakültesi Süt Teknolojisine Doçent olarak atandı.
1983 2547 Yüksek Öğrenim Kanunu yürürlüğe girdikten sonra gönüllü dilekçe vererek Tekirdağ Ziraat Fakültesinde 8 ay süre ile rotasyon yaparak, Fakültenin kuruluşunda görev aldı.
23.09.1984 - 23.09.1985 arasında E.Ü. Ziraat Fakültesi Tarım Ürünleri Teknolojisi Bölüm Başkan yardımcılığını yürüttü.
23.09.1985 - 24.05.1990 tarihleri arasında E.Ü. Tarım Ürünleri Teknolojisi Bölümü başkanlığını ve Süt Teknolojisi Anabilim Dalı Başkanlığını yaptı.
08.07.1988 Profesör 'lüğe atandı.
24.05.1990 tarihinde E.Ü. Ziraat Fakültesinde Süt Teknolojisi bölümünün açılmasını sağladı ve söz konusu bölüme "Bölüm Başkanı" olarak atandı.
21.12.1995 tarihinde Bölüm Başkanlığı ve Ana Bilim Dalı Başkanlığı’ndan sağlık nedeniyle istifa etti.

Evli ve üç çocuk babası olan Prof.Dr. Sıddık Sami Gönç, 17 Mayıs 2010 tarihinde "emboli" rahatsızlığı nedeniyle vefat etmiştir. İzmir'de toprağa verilen değerli bilim adamı Sıddık Gönç'e yüce Allah rahmetiyle muamele eylesin. Ailesine, yakınlarına ve sevenlerine başsağlığı dilemekle birlikte, yüce Allah'tan kederli ailesine sabr-ı cemil ihsan etmesini niyaz ederiz.

Zeynep Gönç

2010-04-12T06:39:00.000-07:00

Kırşehir ili, Kaman ilçesi, Yelek beldesi eşrafından, rahmetli Katip Halil'in kardeşi, rahmetli Tatar Hanifi'nin eşi rahmetli Zeynep Gönç.

Bizim de anneannemizdir. Biz onu Kara ebe, ya da Ankara ebe olarak biliriz. Çok maharetli olan anneannemizin mutfağı öyle güzeldi ki; yemeklerine ve hamur işlerine bayılırdık. Ben kendisine bir ara sormuştum: "Siz Türkiye'ye nereden geldiniz diye?" Rahmetli de: "oğlum, biz Bulgaristan'ın Köstence'den gelmişiz derdi."

Prof. Dr. Erkan Ahat

2010-04-11T11:00:00.000-07:00

Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Kalp Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı Başkanı Prof. Dr Erkan Ahat Fethiye’de eşi ve oğlu ile tatilini geçirmekte iken, 12 Temmuz 2009 pazar günü kaldığı otelde rahatsızlandı. Mide bulantısı ve kusma ile başlayan rahatsızlığını yediklerinin dokunduğu şeklinde yorumlayan tanınmış ve sevilen kalp cerrahı rahatsızlığının artması üzerine hastaneye kaldırılırken yolda vefat etti.

1951 Yılında Kırşehir-Kaman’ da doğan Erkan Ahat ilk okulu Kaman’da ortaokul ve lise eğitimini Kayseri’de, Üniversite eğitimini Hacettepe Tıp Fakültesinde bitirmişti. 1989 yılında Doçent , 1996 yılında Profesör oldu.

Merhum Profesör’ün cenazesi, 13 Temmuz 2009 Pazartesi günü, Kaman’da defnedilmiştir.

Merhum Prof. Dr. Erkan Ahat’a; Yüce Mevla’dan rahmetiyle muamele eylemesini, kederli ailesi, tıp mensuplarına ve sevenlerine sabr-ı cemil ve baş sağlığı dileriz.

Bulgur

2010-04-11T06:10:00.000-07:00

Çiftlikli Mahallesinden Nazmi isimli hemşehrimiz bulgur kaynatırken görülmektedir.

Kaynatılan bulgur, kurutulduktan sonra taş dibeklerde ağaç tokmaklarla dövülür.

Kaman Destanı

2010-04-11T02:48:00.000-07:00

Yaylanda gül biter, ovanda bostan,
Yetişti ekinin, kurtuldun yastan,
Hazırla şimdiden var ise hastan,
Doktorun hekimin geliyor KAMAN.

Bağında üzümün bekliyor güzü,
Kızarmış dalında elmanın yüzü,
İstedin kazalık verildi sözü,
Bu işte yakında oluyor KAMAN.

Buz gibi suların şırıldar durur,
Çalışkan köylüler harman savurur,
Açmışlar bağrını güneş kavurur,
Bedbinlik kökünden soluyor KAMAN.

Dağında gül bitsin, bahçende sümbül,
Şakrasın dalında kanarya bülbül,
Biçilsin bir yandan her türlü mahsül,
Köhnelik yol almış gidiyor KAMAN.

Kuşkale göğsünde kuzeye bakan,
Abu hayat gibi üstünden akan,
Başpınar kolunu her yana sokan,
Zümrütü yana takıyor KAMAN.

Ey yalan dünyanın sahi cenneti,
Sendedir en semiz kuzunun eti,
Gelip te Abidin kursun sohbeti,
Hayatın som yüzü soluyor KAMAN.

Abidin ALTUNPARMAK

Kaynak:

Bu şiir Merhum Osman Atilla'ya ait "Memleket Şiirleri Antolojisi ” isimli kitabın 157. sayfasından

Alınmıştır.

Kimlik: Abidin ALTUNPARMAK Kırşehir İli Kaman ilçesi

eşrafından “SIRLILAR” diye bilinen sülaledendir. Yurt dışında

konsolosluklarda Devlet Memuru olarak görev yaptığı biliniyor.

Açıklama: Şiirde adı geçen KAMAN; Kırşehir Vilayetinin

İlçesi Kaman’dır.

OSMAN ATTİLA(1922-1978). Afyonkarahisar Lisesi’ni bitirince Halkevinde, 1939’dan sonra da Ülkü dergisinde, basamevlerinde, dergilerde çalıştı. Milletvekili oldu.Folklor ve yurt güzelliklerini işledi.

ŞİİR: Gözlerimin Seyrettiği, Türk Kahramanlık Şiirleri.

Memleket Şiirleri, Hazırlayan: Osman Attila, Ulus Basımevi, Ankara 1950, 296 s.

“Bu Yurt Güldeste’sini Hocamız Ahmet Kutsu Tecer’e ithaf ediyorum.” Osman Attila, Ön söz’de “Doğduğumuz yeri bütün varlığımızla kıskanırız. Bu aşırı kıskanmadan vatanperverlik doğar.” Dedikten sonra sekiz bölümün başlıklarını sıralar. Bitirirken’de ise 1944’te hazırladığı eseri ancak 1950’de bastırabildiğini açıklar. Sekiz bölümdür: 1. Yurt Güzellemeleri, 2. Doğu Anadolu Üstüne, 3. Batı Anadolu Üstüne, 4. Orta Anadolu Üstüne, 5. Güney Anadolu Üstüne, 6.Kuzey Anadolu Üstüne, 7. Dağlarımız Üstüne, 8. Akarsularımız Üstüne.

Hanifi Gönç

2010-04-10T16:08:00.000-07:00

Kırşehir ili Kaman ilçesi Yelek beldesi eşrafından Tatar Hanifi ve eşi Zeynep Gönç. Her ikisi de Allah'ın rahmetine kavuşmuşlardır. Yüce Mevla onlara rahmetiyle muamele eylesin. Biri erkek, dördü kız olmak üzere beş çocukları vardı. Çocuklarından 1934 doğumlu Gülsüm Altun 16.02.1996 tarihinde vefat etmiştir. Yüce Allah rahmetiyle muamele eylesin.

Gülsüm Altun

Yusuf Gönç

Türkan Şentürk

Vildan Orman

Hüsne Talo

Oğlu Yusuf ve ailesinden: Kızı Belgin, damadı Salih, kendisi, eşi Beyhan, oğlu Ömer Hanifi ve küçük kızı Zuhal'ın yer aldığı bir fotoğraf karesini görmektesiniz.

Akıl ve Akkız

2010-04-10T13:13:00.000-07:00

Sol baştan; Zeynep Gönç, Gülsüm (Gönç) Altun, kucağındaki ilk çocuğu Hasan, Fadime (Altun)Aydoğan, Aziz Altun, Akıl Altun, kucağındaki çocuk Neriman Aydoğan, Sol baştaki küçük kız çocuğu Türkan(Gönç) Şentürk, Akkız Altun, Nazmiye Altun ve Hüsne (Gönç) Talu. Yer: Sarıuşağı Mahallesi, Müderris Sok. Köseoğullarından bakırbaşların İbrahim Altun'un bahçesi.

Belediye Binası

2010-04-10T13:05:00.000-07:00

1953 yılında Kaman belediyesi binasından bir görünüm.

Ahmet Karagöz

2010-04-10T13:01:00.000-07:00

Oturan berber Arab'ın oğlu, rahmetli terzi Abdurrahman Karagöz. Sol baştaki Köseoğullarından Bakırbaşların İbrahim'in oğlu terzi Aziz Altun. Ortadaki rahmetli ayakkabıcı topal Ahmet Karagöz. Sağ taraftaki bektaşlardan rahmetli Arap Bektaş.

Prof. Dr. Şeref Kunç

2010-04-10T12:33:00.000-07:00

05.06.1944 Kırşehir İli Kaman ilçesinde doğdu. 1951-1955 Kaman Yenihayat İlkokulundan mezun oldu. 1955-1956 Kaman Ortaokulunda okudu. 1956-1958 Konya İmam-Hatip okulunda okudu. 1958-1960 Kaman Ortaokulundan mezun oldu. 1960-1963 Ankara Gazi Lisesi’nden mezun oldu. 1963-1970 ODTÜ Kimya Müh. mezun oldu. 1969-1970 Enerji Bakanlığı Enerji Dairesinde çalıştı. 1970-1972 Enerji Bakanlığı Yüksek Lisansını Tamamladı.

1970-1976 Hacettepe Üniversitesinde Doktorasını tamamladı. 1970-1978 Hacettepe Üniversitesi Kimya Böl. Öğretim Görevlisi, 1978-1980 Çukurova Üniversitesi Kimya Böl. Öğretim Görevlisi, 1980-1986 Çukurova Üniversitesi Doçent olarak çalıştı.

1980-1983 Çukurova Üniversitesi Kimya Böl. Başkanlığı yaptı. 1986-1996 Fırat Üniversitesi Fen Ed. Fak. Kimya Böl. Öğretim Görevlisi, 1986-1996 Kimya Bölümü Başkanlığını yaptı. 1986-1992 Elazığ Meslek Yüksek Okulu Müdürlüğünü yaptı.

1987-1994 Fırat Üniversitesi Teknik Eğ.Fak. Dekan Olarak Çalıştı. 1996 Yılında aynı Üniversiteden emekli oldu. 1996 Yılından bu yana kendi kurduğu DELTA TARIM KİMYASALLARI “ San.ve Tic.A.Ş.de genel müdür olarak görev yapmaktadır. Evli ve iki çocuk babasıdır. Yurt içi-Yurtdışı mecmualarda yayınlanmış 100’den fazla eseri bulunmaktadır.

Lütfi Köseömür

2010-04-09T14:08:00.000-07:00

Kaman ilçesi Hacıpınar Mahallesi sakinlerinden Köseoğullarından Alo Oğlu, Kamer'den Olma, Hacı Lütfi Köseömür, çalışkan bir baba, örnek bir insandı. Nakliyecilik yaptığı sıralarda Commer marka kamyonuyla Hacıpınar çeşmesinin karşısındaki evinin önünde görülmektedir.

Babası Alo, kendisiyle birlikte bir de Zeynep isminde ki kız çocuğunu ve eşi Kamer'i memlekette bırakarak askere gitmiş ve bir daha geri dönmemiştir. Aradan uzun zaman geçmesine rağmen baba askerden dönmeyince, annesi Kamer'i amcası Nazır ile evlendirmişler.

Amcası Nazır'dan da; Taliye, Hakime ve Fevzi isminde üç kardeşi daha olmuştur.Alo ve Kamer'den olma 1934 doğumlu Hacı Lütfi Köseömür, 30 Ağustos 2006 Çarşamba günü Allah'ın rahmetine kavuşmuştur.(Yüce Allah Rahmetiyle Muamele Eylesin) Go Donlu Zekeriya Atniş kizi Yeter ile evlenmiş olup, 3'ü kız, 6'sı oğlan olmak üzere 9 çocuğu vardır.

Lütfi Köseömür

Yeter Köseömür


Hacı Yeter Köseömür Türkmenistan'lı bakıcısı Ile Birlikte görülmektedir.

Hacı Lütfi Köseömür esi Hacı Yeter Köseömür Gürcistan'lı bakıcısı ve kizi Kamer Ile Birlikte görülmektedir. Zekeriya ve Fadime'den Olma, 1906 doğumlu Hacı Yeter Köseömür'de 09 Aralık 2009 Çarşamba günü, Allah'ın rahmetine kavuşmuştur. Allah Rahmetiyle Muamele Eylesin.

Ali Köseömür

Ziya Köseömür

Sebahat Aygün

Tahir Köseömür

M.Hanifi Köseömür

Ayşe Kulaksız

1960 doğumlu, Oğlu Mehmet Hanifi, 22 Kasim 2007 Perşembe günü vefat etmistir. Allah Rahmetiyle Muamele Eylesin.

Kamer Altun

Ramazan Köseömür

1962 doğumlu Oğlu Ramazan, 17 Ocak 2002 Perşembe günü, Allah'ın Rahmetine kavuşmuştur. Yüce Allah Rahmetiyle muamele eylesin.

Küçük Oğlu Yılmaz Köseömür

Eski Trafo Binası

2010-04-09T13:42:00.000-07:00

Bu trafo binasının önünde büyükçe bir su havuzu vardı. Bu havuzun içindeki su; trafo binasında mazotla çalışan motor ve ona bağlı çalıştırılan jeneratörün soğutulmasında kullanılırdı. Burada üretilen elektrikle de gece saat 12:00'ye kadar Kaman çarşısına elektrik verilirdi.

1953 yılında Trafo binasından bir görünüm.

Kalaycı Yakup

2010-04-09T13:36:00.000-07:00

Eski Kaman'lılardan: Sol taraftaki paçası lastikli şapkasız olan kalaycı Yakup Piri, ortadaki Berber Arab'ın oğlu Terzi Abdurrahman Karagöz, sağdaki şapkalı Köseoğullarından İbrahim oğlu Terzi Aziz Altun, kalaycı Yakub'un dükkanının önündeler.

Fotoğrafta hiçbir tarih yok ama, fotoğraf mahalli ile fotoğraf karesine yerleşenlere baktığımızda 1950-1955 yılları arasında çekilmiş bir fotoğraf karesi olduğunu söyleyebiliriz.

Kaman'dan Bir Görünüm

2010-04-09T13:10:00.000-07:00

1953 Yılı Kaman'dan Bir Görünüm

Eski Kaman

2010-04-09T08:34:00.000-07:00

Kaman pazar yerinden bir görünüm

Resmin arka yüzü

Op. Dr. Saim Urungu Maraş

2009-07-28T06:36:00.000-07:00

Kaman’ın sevilen şahsiyetlerinden Ötüken Kitapevi sahibi Ramazan Maraş’ın oğlu ve Kültür eski Bakanı ve Kırşehir Baro Başkanı Avukat Gökhan Maraş’ın kardeşi Genel Cerrahi Uzmanı Dr. Saim Urungu Maraş, görev yaptığı Kahramanmaraş’ın Elbistan İlçesinde 27 Temmuz 2009 pazartesi günü saat:18:00 sularında uğradığı silahlı saldırı sonucu yaşamını yitirdi.

Acı haberin Kaman’a ulaşmasıyla birlikte baba ocağından yayılan feryat tüm ilçeyi gece yarısından itibaren hüzne boğdu. Ailesi tarafından naşı Elbistan’dan getirilen hemşerimiz Dr. Saim Urungu Maraş, 28 Temmuz 2009 Salı günü Çarşı Cami önünde öğle namazına müteakip kılınan cenaze namazı sonrası toprağa verildi.

1970 yılında Kırşehir’in Kaman ilçesinde doğan Op.Dr.Saim Urungu Maraş; İlkokulu Kaman’da Ortaokulu Sakarya Akyazı’da ve liseyi Kaman’da bitirdi. 1997 yılında Kayseri Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden mezun oldu. Siirt Şirvan Merkez Sağlık Ocağı ve EÜAŞ Hirfanlı HES İşletme Müdürlüğü’nde pratisyen hekim olarak çalıştı. 2003 yılında İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinde ihtisasını tamamlayarak Genel Cerrahi Uzmanı oldu. Kahta Devlet Hastanesi, Özel Kahta Uzmanlar Tıp Merkezi, Özel Pazarcık Ortadoğu Tıp Merkezi ve son olarak Özel Elbistan Tıp Merkezi’nde Genel Cerrahi Uzmanı ve Başhekim olarak çalışmıştır. Kutlu Sevda (1991), Sessizliğin Türküsü (1993) ve Güneşin Öbür Yüzü (2008) adlı üç adet şiir kitabı basılmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.

Op.Dr.Saim Urungu Maraş'a, yüce Allah rahmetiyle muamele eylesin. Yakınlarına, sevenlerine ve tüm Kaman halkına başsağlığı dilemekle birlikte ailesine ve yakınlarına da yüce Allah'tan sabr-ı cemil ihsan etmesini niyaz ederiz.

Tasa-Keder adına
Ne varsa bize gelir,
Bir sevginin uğruna
İki can dize gelir.

‘’Geliyorum’’ demeden
Bakarsın kaza gelir,
Teslim olur isyanım,
Kadere rıza gelir…

Saim Urungu MARAŞ